مىدارد . ( 1 ) 13 - هشام بن سالم نقل مىكند كه از امام صادق عليه السّلام شنيده است كه فرمود : گاهى ، بنده‌اى مورد ستم قرار مىگيرد ، ولى آنقدر در نفرين به ستمگر زياده روى مىكند كه خود او نيز در شمار ستم پيشگان در مىآيد . ( 2 ) 14 - عبد اللَّه بن سنان از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : كسى كه ( بخواهد ) ستم بيدادگرى را موجّه قلمداد نمايد و بهانه‌اى براى روايى ستم او بتراشد ، خداوند بزرگ كسى را بر او چيره مىسازد كه در حق او ستم كند ، و هر چه براى رهايى خود ( از چنگ آن ستمگر ) خدا را بخواند ، به خواستهء او ترتيب اثر داده نمىشود ، و به خاطر ستمى كه بر او رفته است ( نيز ) اجرى نخواهد داشت . ( 3 ) 15 - سكونى از امام صادق عليه السّلام ، و آن حضرت از پدران بزرگوارش عليهم السّلام روايت كرده است كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : كسى كه در بارهء كسى ستم روا داشته است ولى او را پيدا نمىكند كه رضايتش را حاصل كند ، ( بايستى ) براى او طلب آمرزش نمايد ، چرا كه به منزلهء كفّارهء گناه او خواهد بود .