ستمگر ( به ناروا ) از دنياى ستمديده مىگيرد . ( 1 ) 6 - زراره از امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : كسى كه در حق ديگرى ستم روا مىدارد ، خداوند - جان و مال - او را به همان ستم گرفتار مىسازد ، ولى اگر از ستمى كه در ميان او و خداوند متعال است ، توبه كند ، خداوند آن گناه را مىبخشد . ( 2 ) 7 - محمد بن عبد اللَّه ارقط از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : اگر كسى به ديگرى ستم كند ، خداوند متعال كسى را بر او چيره مىسازد كه همان ستم را نسبت به او ، و فرزندان او ، و فرزندزادگانش روا دارد . ( 3 ) 8 - فضيل بن يسار از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : كسى كه قسمتى از مال برادر دينى خود را بخورد ( به اصطلاح بالا بكشد ) و آن را به او باز نگرداند ، در روز قيامت پاره‌اى از آتش را خواهد خورد .