باشد ، و هر دو شعله‌ور زبانه مىكشند تا همهء پيكر او را فرا گيرند و بسوزانند ، و سپس در بارهء او گفته مىشود كه : اين همان است كه در دنيا دو روى و دو زبان بود ؛ و در روز قيامت به اين دو صفت ( از ديگران ) باز شناخته مىشود . ( 1 ) 3 - ابو شيبه زهرى از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : ( چه ) بد بنده‌اى است كه دو روى و دو زبان باشد ، در حضور ، برادر دينى خود را مىستايد ولى در غياب ، از او بدگويى مىكند ( با غيبت گوشت بدن او را مىخورد ) ، در وقت دارائيش به او حسادت مىورزد ، و به هنگام گرفتارى ، تنهايش مىگذارد . ( 2 ) 4 - ابو شيبه زهرى روايت كرده است كه امام محمد باقر عليه السّلام فرمود : ( چه ) بد بنده‌اى است كسى كه عيبجوى ( مردم ) باشد ، با چهره‌اى ( موافق ) با آدمى روبرو مىگردد و با چهره‌اى ( مخالف ) به او پشت مىكند . ( 3 ) 5 - عبد الرحمن بن ابى حمّاد - بىآنكه از راويان پيش از خود نام ببرد - نقل كرده است