لوط گفت : « اينان ميهمانان منند ، ( اين قدر ) در رسوايى من مكوشيد » « 1 » گفتند : اينان سه نفرند ، يكى را تو با خود داشته باش و دو تن ديگر را در اختيار ما بگذار ! لوط عليه السّلام ( براى حفظ آبروى خود ) آنان را وارد خانه كرد و خود بر درب خانه ايستاد و گفت : اى كاش كسانى را داشتم كه شما را از من دور مىكردند . آنان ، هجوم آوردند و درب خانه را شكستند و لوط عليه السّلام را به روى زمين انداختند ! جبرئيل به لوط گفت : « ما فرستادگان پروردگار توايم ، ( نگران مباش ! ) هرگز دستشان به تو نخواهد رسيد » « 2 » ، و بعد مشت خاكى از زمين برداشت و به روى آنان پاشيد و گفت : تيره و تار باد صورتهايتان ! پس همهء ساكنان شهر كور شدند . لوط عليه السّلام به فرشتگان گفت : اى فرستادگان خدا ! پروردگار من ( در مورد اينان ) به شما چه فرمان داده است ؟ گفتند : خداوند به ما فرمان داده است كه آنان را سپيده دمان عذاب كنيم . لوط گفت : از شما خواهشى دارم ، گفتند : خواهش تو چيست ؟ ! گفت : همين اكنون آنان را به عذاب خدا گرفتار سازيد ، گفتند : اى لوط ! وعدهء الهى ، سپيده دم است آيا ( طلوع ) سپيده نزديك نيست ؟ ! » « 3 » ، تو دختران خود را بگير و از اين ديار بيرون شو ولى همسرت را با خود مبر ! امام محمد باقر عليه السّلام فرمود : خدا ، لوط عليه السّلام را رحمت كناد ! اگر مىدانست كه چه كسانى در خانهء او بودند ، آن وقت در مىيافت كه پيروزى او قطعى است ، آن زمانى كه گفت : « اى كاش توانايى ( لازم را ) داشتم يا مىتوانستم به ركن محكمى پناه

--> ( 1 ) سورهء حجر : 68 . ( 2 ) سورهء هود : 81 . ( 3 ) سورهء هود : 81 .