( 1 ) 1 - مفضل بن عمر ، نقل كرده است كه به امام صادق عليه السّلام عرض كردم : از مغيره « 1 » روايت مىكنند كه گفته است : اگر بنده‌اى پروردگار خويش را بشناسد ، ( همين او را ) كفايت مىكند و ديگر انجام تكاليف الهى بر او واجب نيست ! حضرت فرمود : او را چه شده است ؟ ! لعنت خدا بر او باد ! مگر نه اين است كه هر قدر معرفت و شناخت بنده نسبت به خداوند بيشتر شود ، فرمانبردارتر مىگردد ؟ ! كسى كه خدا را نمىشناسد ، چگونه از اوامر او اطاعت مىكند ؟ ! خداى عز و جل ، به محمد ( پيامبر خود ) فرمان مىدهد و ( او بر اساس رسالتى كه دارد ) مؤمنان را به انجام فرمان الهى ملزم مىسازد ، و همه به آنچه كه از جانب خدا به انجام آن فرمان رسيده است ( گردن مىنهند و آن را ) عمل مىكنند تا زمانى كه نهى خداوندى ( در مورد فرامين صادره ) فرا رسد و امر و نهى در نظر مؤمن يكسان و برابر است ( و ملزم به اجراى آن است ) . سپس فرمود : خداوند به بنده‌اى كه واجبى از واجبات الهى را ترك كند و يا گناه

--> ( 1 ) مراد مغيرة بن سعيد ، بزرگ خاندان مغيريّه است .