( 1 ) 1 - زرارة بن اعين از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : پروردگار عالم در هر روز و هر شب ، سه بار خود را مىستايد ، و اگر كسى خدا را بستايد بدان گونه كه خود به تمجيد خويش پرداخته است چنانچه گرفتار بدبختى و شقاوت باشد ، سعادت و نيكبختى نصيب او مىگردد . زراره گويد ، عرض كردم : تمجيد الهى چگونه است ؟ ! فرمود بگو : خداى يگانه توئى و جز تو خدائى نيست كه پروردگار جهانيان باشد . خداى يگانه توئى و جز تو خداى بخشنده و مهربانى نيست . خداى يگانه توئى و جز تو خدايى بلند مرتبه و بزرگ نباشد . خداى يگانه توئى و جز تو صاحب روز جزا نيست . خداى يگانه توئى و جز تو خداى آمرزنده و مهربانى نباشد ، خداى يگانه توئى و جز تو خداى مقتدر و غالب و دانائى نيست . خداى يگانه توئى و جز تو خدايى نيست ، هستى هر چيز از تو است و بازگشت همه به سوى تو . خداى يگانه توئى و جز تو خدايى نيست كه هميشه بوده و خواهى بود . خداى يگانه توئى و جز تو نيست كه آفرينندهء خوبيها و بديها باشد . خداى يگانه توئى و جز تو خدائى نيست كه آفرينندهء بهشت و دوزخ باشد . خداى يگانه توئى و جز تو خداى يكتا و بىنيازى نيست ، خدائى كه نه از كسى زاده شده و نه كسى از او زاييده و هيچ همتائى براى او