( 1 ) 3 - حريز از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : ( ترديدى نيست در اينكه ) خداوند در روز قيامت دارندهء مالى را ( بجز طلا و نقره ) كه زكات آن را نپرداخته باشد ، در زمين لغزنده و هموارى وادارد ، و اژدهاى بد هيبت و ترسناكى « 1 » را بر او بگمارد ، تا به او حمله‌ور شود و بگزد ، و چون خود را در چنگ او اسير ببيند و راه فرارى نيابد ، دست خود را به اختيار ، در اختيار اژدها مىگذارد ، و اژدها همانند ترب ، دست او را مىجود ، و بعد به دور گردنش حلقه مىزند ، و اين ( معنى ) همان كلام خداوند است كه مىفرمايد : « به زودى در روز قيامت آنچه را كه از دادن آن ( زكات ) امساك ورزيده‌اند ، و بال گردنشان خواهد شد » ؛ و دارندهء رمه‌هاى شتر ، يا گاو ، يا گوسفند كه زكات آن را نمىپردازد ، خداوند در روز قيامت او را در زمينى هموار ، زندانى كند ، آنگاه هر حيوانى كه صاحب سُم باشد با سُم خود او را درهم مىكوبد و هر حيوان گزنده‌اى با دندان خود او را مىگزد ؛ و هر باغدارى كه بر محصول خرما يا انگور او و يا كشاورزى كه بر محصول كشت او زكات تعلق بگيرد ،

--> ( 1 ) در روايت ، اژدهايى كه موى سر او ريخته باشد ، آمده است و ظاهرا مراد آن است كه بد هيبتى و هيولا بودن آن ، به تصوير كشيده شود ، و اين قبيل روايات مىتوان به « تجسم اعمال » پى برد كه اعمال آدمى صور برزخى و اخروى دارد .