كه در پيش روى او ( به جهت نورانى بودن اعمالش ) تا جايى كه در معرض ديد و تماشا قرار دارد ، روشنائى و نور است و همهء خلايق او را به اسم و نسب مىشناسند . سپس امام محمد باقر عليه السّلام فرمود : مگر نمىبينى كه خداوند ( در كتاب خود ، قرآن ) مىفرمايد : « و شهادت را براى ( خشنودى ) خدا بر پاى داريد ( و اين امر حياتى را در جامعهء خود رواج دهيد ) » سوره طارق ، آيهء / 2 . ( 1 ) 4 - سماعة بن مهران از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : كسانى كه به دروغ شهادت مىدهند ، تازيانه خواهند خورد ( حدّ شرعى ) و اندازهء معيّنى براى آن نيست ، و به نظر امام ( و آثار سوء شهادت دروغ او ) بستگى دارد ، ( و گاه لازم است كه ) آنان را در شهر بگردانند تا شناخته ( و رسوا ) گردند ، و مردم آن را ديگر تكرار نكنند ( مايهء عبرت مردم شود ) . رواى مىپرسد : آيا پس از توبه كردن و خود را اصلاح كردن ، شهادت آنان پذيرفته مىشود ؟ فرمود : اگر ( براستى ) توبه كنند ، خداوند توبهء آنان را مىپذيرد ، و شهادتشان پس از توبه پذيرفته مىشود . ( 2 ) 5 - علاء ، از قول محمد بن مسلم روايت كرده است كه از امام صادق عليه السّلام