( 1 ) 10 - ابن جبير ، از امير مؤمنان على عليه السّلام روايت كرده است كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : سر حسين عليه السّلام در حالى كه آلوده به خون است براى فاطمهء زهرا عليه السّلام مجسّم مىشود ، و دخترم فرياد مىكشد كه : اى واى فرزندم ! ميوهء دلم ! همهء فرشتگان از بيتابى فاطمه عليه السّلام از خود بى خود مىشوند ، و اهل محشر فرياد بر مىدارند كه : اى فاطمه ! خداوند ، قاتل فرزندت را بكشد ! آنگاه خداوند فرمان مىدهد كه درخواست اهل محشر را در مورد قاتل حسين عليه السّلام و پيروان و يارانش برآورند ، و در آن روز فاطمه عليه السّلام بر ناقه‌اى ( شترى ) از ناقه‌هاى بهشت سوار مىشود در حالى كه پيشانى او از دو سو آراسته شده ، گونه‌هايى روشن و چشمانى زاغ ، سرش از طلاى ناب ، و گردنش از مشك و عنبر ، و چانه‌اش از زبرجد سبز ، جهازش از درّ كه با گوهر آذين بسته شده است ، و بر روى ناقه ، هودجى از نور خداوند قرار دارد ، كه درون آن