( 1 ) 18 - و در حديث ديگرى از امام صادق عليه السّلام نقل شده است كه : دشمن ما اهل بيت فرق نمىكند كه روزه بگير و نمازگزار باشد و يا دزد و زناكار ، ( بهر حال ) او در آتش است ، او در آتش است . ( 2 ) 19 - هشام بن سالم نقل كرده است كه به امام صادق عليه السّلام عرض كردم : در بارهء مردى كه على عليه السّلام را ناسزا بگويد چه مىفرمائيد ؟ فرمود : به خدا سوگند كه ريختن خون او حلال است به شرط آنكه موجب ريختن خون بيگناه نگردد ، عرض كردم : مراد شما از اين سخن چيست ؟ ! حضرت فرمود : ( مراد من ) اين است كه كشتن چنين كافرى موجب كشته شدن مؤمنى شود ( كه در اين صورت جايز نيست ) . « 1 » ( 3 ) 20 - ابو سعيد مكارى از قول مردى نقل كرده است از امام صادق عليه السّلام كه امير مؤمنان على عليه السّلام فرمود : دشمن ما بر لبهء پرتگاهى قرار گرفته است كه مشرف به گودالهاى ژرف

--> ( 1 ) چون در عرب رسم بود كه به خونخواهى كسى كه كشته شده است خونبها مىگرفتند و يا به كشتن قاتل پاى مىفشردند و نظر امام عليه السّلام اين است كه اگر چنين احتمالى وجود دارد از كشتن دشمن ما صرف نظر شود ، و كيفر او را به خدا واگذارند .