( 1 ) 7 - علىّ بن سليمان بن رشيد - بىآنكه از راويان پيش از خود نام ببرد - از امير مؤمنان على عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : مرجئه « 1 » در حالى كه نابينا هستند به همراه امامشان كه او نيز نابينا باشد محشور مىشوند ، چون برخى از افرادى كه از امّت ديگرند ( و مسلمان نيستند ) آنها را مشاهده كنند ( از روى تمسخر ) مىگويند : ما امّت محمّد را كور مىبينيم ! پس به آنها خطاب مىشود : اينان از امّت محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نيستند ، بدرستى كه اينان خود عوض و دگرگون شدند ، پس با آنها نيز عوض و دگرگون شده است .

--> ( 1 ) مرجئه به گروهى از خوارج گفته مىشد كه مىگفتند : ايمان به خدا و رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم براى نجات آدمى كافى است و ترك واجبات و انجام محرّمات الهى هيچ زيانى به ايمان انسان نمىزند ! اين گروه كه پس از جريان جنگ صفين و ماجراى حكميّت بوجود آمد اول حضرت على عليه السّلام و معاويه را تكفير كردند و گفتند چون به داورى تن در داده‌اند ايمانشان به كفر گرائيده است ! ولى بعدها در اين عقيدهء خود تجديد نظر كردند و گفتند اعمال آدمى هيچ زيانى به ايمان او نمىزند بنا بر اين حضرت على عليه السّلام و معاويه به خاطر قبول داورى مرتكب گناه كبيره شده‌اند ! ! ولى اين گناه كبيره به ايمان آنها صدمه‌اى نمىزند ! پس آن دو مسلمانند و بايد به انتظار قيامت نشست و ديد كه خداوند با آنها چه مىكند ! ! در بحار الانوار از امير مؤمنان على عليه السّلام روايت شده است كه : فرقهء مرجئه در قيامت كور محشور مىشوند . اگر عقيدهء اين گروه در جامعه‌اى رواج يابد كه در آن هيچ كس مسئول اعمال خود نباشد و با دستاويز اينكه ايمان دارم دست به هر جنايتى كه خواهند دست بزنند ، مسلما آن جامعه به زودى در سراشيبى سقوط قرار خواهد گرفت و شارع مقدس اسلام براى جلوگيرى از اين گونه انحرافات ، قبول ولايت و امامت ائمه اطهار عليهم السّلام را شرط قبولى توحيد و تمامى عبادات قرار داده است .