( 1 ) 3 - جابر از امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : كسى كه از قساوت و سنگدلى خود ناراحت باشد ( و چارهء آن را آن را نداند ) يتيمى را به نزد خود فرا خواند و نسبت به او مهربانى كند ، و دست نوازش بر سر او بكشد ، دل او به ارادهء خداوندى نرم مىشود ، بدرستى كه يتيم بر ديگران حقّى دارد ( و مهربانى به او پاسخگوى اين حق تواند بود ) . و در حديث ديگرى فرموده است : يتيم را بر سر سفرهء خود بنشاند و دست نوازش بر سر او بكشد ، دل او ( به خاطر اين محبّت ) نرم خواهد شد ، براستى كه اگر چنين كند دل او به ارادهء خداوندى ( اگر چه از سنگ بشد به تدريج ) نرم مىگردد . ثواب كسى كه يتيمى را از گريه باز دارد ( 2 ) 1 - ابو مريم انصارى از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم روايت كرده است كه فرمود : هر گاه يتيمى بگريد ، عرش الهى به لرزه درآيد ، و خداوند تبارك و تعالى فرمايد : كيست كه اين بندهء مرا - كه در اوان كودكى پدر و مادرش را از او گرفته‌ام - به گريه واداشته است ؟ ! بعزّت و جلالم سوگند كه : هر كس او را از گريه باز دارد و آرامش كند ، بهشت را براى