( 1 ) 1 - هشام بن سالم نقل كرده است كه امام صادق عليه السّلام فرمود : هيچ مؤمنى نيست كه در شبانه روز چهل گناه كبيره را مرتكب شود ، و بعد از روى پشيمانى به درگاه الهى روى كند و بگويد : « از پيشگاه الهى آمرزش درخواست مىكنم ، همان خدايى كه جز او نيست ، زنده و برپا دارندهء جهان هستى است ، و پديد آورندهء آسمان و زمين كه در كمال جلالت و بزرگوارى است ، و از او مىخواهم كه توبهء مرا بپذيرد » مگر آنكه خداوند از گناهان او در مىگذرد ، و امّا كسى كه در هر روز آلوده به بيش از چهل گناه كبيره گردد ديگر خيرى در او نيست . ثواب مؤمنى كه در غربت بميرد ( 2 ) 1 - ابو محمّد وابشى و راوى ديگرى از امام صادق عليه السّلام روايت كرده‌اند كه فرمود : هيچ مؤمنى نيست كه در ديار غربت و ( دور از آشنايان ) بميرد و گريه‌كننده‌اى نداشته باشد ، مگر آنكه تمام قطعه زمين‌هايى كه در آنها به عبادت خدا مشغول بوده است ، و تمام جامه‌هاى او ، و درهاى آسمان كه عمل او به سوى آنها بالا رفته است ، و دو فرشتهء مراقب او نيز ، بر او مىگريند .