مىداديم ، براستى كه خداوند هيچ چيزى را نيافريد مگر آنكه براى او انبار دارى را مقرر فرمود تا آن را انبار كند ، به غير از صدقه كه پروردگار تبارك و تعالى خود متولّى و مباشر و خزانه دار آن شده است ، و پدرم هر گاه چيزى را به مستمندى صدقه مىداد ، آن را از او مىگرفت و مىبوسيد و مىبوئيد و باز آن را به او مىگرداند ، زيرا صدقه پيش از رسيدن به دست مستمند ، در دست خدا قرار مىگيرد ، پس به اين سبب من دوست دارم آنچه كه در دست خدا قرار گرفته است آن را ببوسم و ببويم سپس آن را به صاحبش بازگردانم ، براستى كه صدقه دادن در شب خشم الهى را فرو مىنشاند ، و گناهان بزرگ را پاك مىكند و كار حساب را ( بر كسى كه چنين كند ) آسان مىگرداند ، و صدقه دادن در روز ، مال را افزون و عمر را طولانى مىكند ، و همانا حضرت عيسى عليه السّلام روزى از كنار دريا گذر كرد ، قرص نانى در آب انداخت ، يكى از يارانش ( حواريّون ) گفت : يا روح اللَّه و كلمة اللَّه ! چرا چنين كردى ؟ ! اين غذاى تو بود ! حضرت عيسى عليه السّلام پاسخ داد : اين كار را كردم تا يكى از جانوران دريائى آن را بخورد ، و همانا ثواب اين در نزد خداى عزّ و جل ، بسيار است . دعاى مستمند در حقّ كسى كه به او صدقه مىدهد ( 1 ) 1 - ابو بصير از امام صادق عليه السّلام نقل كرده است كه امام زين العابدين عليه السّلام فرمود : هيچ