را به نام فراخواند و آن مرد عرب بر حضرت وارد شد ، من در نزديكى خيمه ايستاده بودم و كلامشان را مىشنيدم ولى آنها را نمىديدم ، امام صادق عليه السّلام از او پرسيد : از كجا مىآيى ؟ عرض كرد : از دورترين نقطهء يمن ، حضرت فرمود : پس تو از اهالى فلان محلّى ؟ عرض كرد : آرى . حضرت فرمود : پس چرا به اينجا آمده‌اى ؟ عرض كرد : آمده‌ام تا امام حسين عليه السّلام را زيارت كنم . حضرت فرمود : پس اين مسير طولانى را فقط براى زيارت طى كردى و نه چيز ديگر ؟ عرض كرد : حاجتى ندارم جز اينكه در كنار قبر شريفش نماز بخوانم و او را زيارت كرده و بر او سلام كنم و سپس به شهر و ديار خود برگردم . امام صادق عليه السّلام به او فرمود : از زيارت او چه نتيجه‌اى مىبينيد ؟ عرض كرد : ما زيارت او را مايهء خير و بركت بر خود و خانواده و فرزندان و اموال و زندگانى و برآورده شدن حاجاتمان مىبينيم . راوى گويد : سپس حضرت فرمود : اى برادر يمنى ! نمىخواهى بيشتر از اينها ( كه گفتى ) بهره و فضيلت آن را براى تو بگويم ؟ عرض كرد : بفرمائيد اى فرزند رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم . حضرت فرمود : براستى ( ثواب ) زيارت ابا عبد اللَّه عليه السّلام با ( ثواب ) يك حجّ مقبول و پذيرفته شده و پاكيزه كه همراه با رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم انجام شده باشد ، برابرى مىكند . آن مرد اعرابى تعجب كرد ، حضرت فرمود : آرى ، به خدا سوگند با دو حجّ درست و مقبول و پاكيزه همراه با رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم برابرى مىكند . تعجب آن مرد از اين كلام بيشتر شد ، و امام صادق عليه السّلام همچنان بر فضيلت زيارت مىافزود تا آنكه فرمود : با ( ثواب ) سى حجّ درست و مقبول و پاكيزه كه همراه با رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم