( 1 ) 2 - ابو عمارهء منشد روايت كرده است كه امام صادق عليه السّلام به من فرمود : اى ابا عماره ! در بارهء حسين بن على عليهما السّلام شعرى براى من بخوان ! من شعر خواندم و آن حضرت گريه كرد ، باز شعرى خواندم و حضرت باز گريست ، به خدا سوگند من پيوسته شعر مىخواندم و حضرت گريه مىكرد تا آنكه صداى گريه از اندرون خانهء حضرت بلند شد ، حضرت به من فرمود : اى ابا عماره ! هر كس در مرثيهء حسين بن على عليه السّلام شعرى بخواند و پنجاه نفر را بگرياند ، بهشت از آن اوست ؛ و هر كس در مرثيهء حسين عليه السّلام شعرى بخواند و چهل نفر را بگرياند ، بهشت براى اوست ؛ و هر كس در مرثيهء حسين عليه السّلام شعرى را بخواند و سى تن را بگرياند ، پس بهشت براى اوست ؛ و هر كس در مرثيهء حسين عليه السّلام شعرى را بخواند و بيست تن را بگرياند ، بهشت براى اوست ؛ و هر كس در مرثيهء حسين عليه السّلام شعرى بخواند و ده تن را بگرياند ، بهشت براى اوست ؛ و هر كس در مرثيهء حسين عليه السّلام شعرى بخواند و يك نفر را بگرياند بهشت براى اوست ؛ و هر كس در مرثيهء حسين عليه السّلام شعرى بسرايد و خود بگريد ، بهشت براى اوست ؛ و هر كس در مرثيهء حسين عليه السّلام شعرى بخواند و خود را گريان نشان دهد ، بهشت براى اوست .