و هر كس بيست روز از ماه رجب را روزه بگيرد ، مثل آن است كه بيست هزار سال خدا را عبادت كرده باشد . و كسى كه بيست و يك روز در ماه رجب روزه بگيرد ، شفاعت او در روز قيامت در بارهء گروه كثيرى از مردم چون خطاكاران و گناهكاران دو طايفهء بزرگ ( ربيعه ) و ( مضر ) پذيرفته مىشود . و كسى كه بيست و دو روز از ماه رجب را روزه بدارد ، هاتف غيبى از آسمان ندا كند كه : اى دوست خدا ! مژده باد تو را از جانب پروردگار به مقامى بايسته و احترامى شايسته و همنشينى با پيامبران و راستگويان و شهيدان و بندگان صالح خدا ، و چه نيكوست همنشينى و دوستى با آنها . و اگر كسى بيست و سه روز از ماه رجب روزه بگيرد ، از آسمان به او ندائى مىرسد كه : خوشا بر احوال تو ، زحمت اندكى كشيدى و در مقابل زياد متنعّم خواهى بود ، خوشا بر احوال تو هنگامى كه پرده از پيش رويت برداشته مىشود و به سوى پاداش بزرگ خداى خود رهنمون گردى و در جوار حضرت ابراهيم خليل الرّحمن در دار السّلام مأوى گزينى . و هر كس بيست و چهار روز از ماه رجب را روزه بدارد ، ( به هنگام مرگ ) فرشتهء مرگ به صورت جوانى زيبا با لباسى از ديباى سبز و سوار بر اسبى از اسبان بهشتى ، در حالى كه در يك دست او پارچهء سبز ابريشمى كه با عطر مشك ، معطّر شده است و در دست ديگرش قدحى زرّين و سرشار از شراب بهشتى قرار دارد ، بر او ظاهر شود و او را سيراب كند تا سختيهاى مرگ بر او آسان گردد ، سپس روح او را در آن پارچهء