و آن را به مصرف صحيح آن ( دادن به نيازمندان واقعى ) برساند ، از او سؤال نخواهد شد كه مال خود را از چه راهى به دست آورده است « 1 » . ( 1 ) 2 - سكونى از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : هر گاه ارادهء خداوندى به خير و رحمت بنده‌اش تعلّق گيرد ، فرشته‌اى از فرشتگان را كه خزانه دار بهشتند ، مأمور مىكند تا دست بر سينهء او بكشد تا او در اداى زكات ، با گذشت و سخىّ الطبع گردد . و نيز امير مؤمنان على عليه السّلام در وصيّت خود فرموده است : اللَّه اللَّه في الزّكاة ( يعنى : تقواى الهى را در پرداخت زكات مراعات كنيد ) زيرا ( پرداخت ) زكات ، آتش قهر الهى را خاموش مىكند . ( 2 ) 3 - عمرو بن شمر از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است : دارائى خود را با پرداخت زكات حفظ كنيد ، و بيماران خود را با دادن صدقه مداوا نمائيد ، و هيچ مالى - چه در

--> ( 1 ) مسلّما كسى كه خود را موظّف به پرداخت زكات مىداند ، ثروت خود را از راه حرام به دست نمىآورد تا زكاتش را بدهد زيرا در واقع آن مال حرام از او نيست ، و هيچ چيزى جاى حقّ النّاس را نمىگيرد ، و بهر حال پرداخت زكات نمىتواند جواز مال اندوزى از راه حرام باشد .