الشيخ الصدوق ( مترجم : عطاردى )

78

كتاب المواعظ ( فارسى )

عيبش از چشمهاى مردم پنهان مىشود ، هر كس در زندگى ميانه روى را پيشه خود سازد ، امور زندگى بر وى سبك خواهد شد ، هر آن كس كه شهوات خود را مهار كرد در زندگى خوشبخت خواهد شد . هر سختى و مصيبت به آسايش و راحتى تبديل ميگردد ، هر غذائى كه از گلوى انسان پائين ميرود با غم اندوه توأم است ، انسانى به هيچ نعمتى نميرسد مگر اينكه مدتى رنج و اذيت بكشد ، با كسانى كه تو را به خشم نگريستند با ملايمت رفتار كن تا به موفقيت برسى . هنگامى كه اندوه و غم انسان را فرا ميگيرد از كفارات محسوب مىشود ، هر ساعتى كه بر انسان ميگذرد و لحظه‌اى از عمرش سپرى مىشود ، لذت و عيش و نوشى كه در دنبال خود آتش جهنم داشته باشد در آن خيرى نيست ، و هيچ خيرى كه دنباله‌اش آتش باشد خير محسوب نميگردد ، شريكه دنباله‌اش بهشت باشد و انسان را سعادتمند سازد شر - محسوب نميشود ، هر نعمتى جز نعم بهشتى حقير و ناچيز است ، و هر بلائى غير از بلاء دوزخ و عذاب آن موجب آسايش است ، حقوق برادران دينى را ضايع مكن خصوصا آن حقوقى را كه با صداقت و اعتماد به همديگر .