الشيخ الصدوق ( مترجم : عطاردى )
76
كتاب المواعظ ( فارسى )
قساوت قلب و ظلم و ستم نشان دهد ، و با دوستان خود مخالفت ورزد . بسيار زشت است كه مردمان آبرومند و با شخصيت سوگند بخورند و بعد سوگند خود را بشكنند ، و يا با حكومت عادلى كه با آنها به خوبى رفتار مىكند غدر و مكر داشته باشند كفران نعمت از نادانى است ، و همنشينى با احمق شوم است ، هر كس به تو كلمه حقى را عرضه كرد از وى بپذير اگر چه آن كس از افراد گمنام جامعه باشد . هر كس اقتصاد و ميانه روى را ترك كرد ، از راه حق منحرف خواهد شد ، هر كس حق را زير پا گذاشت راه زندگى بر وى تنگ خواهد شد ، چه اشخاص مريضى كه بهبودى يافتند و مردان تندرستى كه جان خود را از دست دادند ، گاهى نوميدى سبب نجات و موفقيت انسان ميگردد ، و طمع موجب هلاك و خسران مىشود ، از كسى كه انتظار دارى تو را در برابر اعمالت مورد عتاب قرار دهد قبلا از خشم و غضب او بترس و موجبات خشم او را فراهم نياور ، كسى كه مردم را امر به مكر و حيله كند پاداش نيكى نخواهد داشت . فريب و نيرنگ بدترين لباس مسلمان است ، كسى كه مكر و حيله انجام داد شايسته است كه در حق او نيكى نشود ، فساد و تباهى موجب