اين جماعت همواره مشتاق بودند كه زود از جهان رخت بربندند و به سراى جاودانى بشتابند تا به كرامت و الطاف خداوندى برسند ، اين گروه مردم همواره دنبال رضاى خداوند بودند و در نتيجه پايان زندگى آنها به شهادت انجام گرفت و خداوند را در حالى كه از آنها راضى بود ملاقات كردند . بدانيد كه مرگ راه گذشتگان است و همه بايد اين راه را بگذرانند ، اين مردم بايد براى آخرت خود زاد و توشه بردارند و اين زاد و توشه طلا و نقره نيست : اين جماعت لباسهاى درشت پوشيدند و در طول زندگى خود در شدائد صبر كردند و به فضيلت خدمت نمودند . اين مردم در محبت و دوستى و يا بغض و دشمنى فقط خداوند را در نظر گرفتند ، اينان چراغهاى هدايت‌كننده‌اند و در آخرت از نعمتهاى پروردگار برخوردار ميگردند . پير مرد گفت : من اكنون كجا روم و بهشت را واگذارم در صورتى كه با چشم خود بهشت را مينگرم ، و مشاهده ميكنم كه اهل بهشت با تو