هر كس با سه خصلت خداوند را ملاقات كند از بهترين مردم است : آن كس كه واجبات خداوند را انجام دهد و از محرمات دست بكشد ، و به آن چه خداوند داده قناعت كند ، اين چنين آدمى پرستنده‌ترين و پارساترين و بىنيازترين بندگان است . اين ملت توانائى انجام سه چيز را ندارد : مواسات با برادران ايمانى در ثروت و مالى كه خدا به او داده ، و در مخاصمات حق را به جانب طرف دادن و از خود گذشتن ، و در هر حال ياد خدا بودن ، و مقصود از ذكر خداوند اين نيست كه همواره زبانش مشغول به ذكر « لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ » و امثال آن باشد ، بلكه مقصود از ذكر خدا اين است هر گاه گرفتار حرام و معصيتى شد از خداوند بترسد و خود را از معصيت نجات دهد و مرتكب عمل حرام نگردد . سه نفر اگر با آنان به عدالت رفتار كنى به تو ستم خواهند كرد : مردمان رذل و پست فطرت ، و اهل خانه ، و خدمت كار .