خداوند عزّ و جلّ وحى فرستاد كه : اى موسى ! تو آنها را نخواهى ديد ، زيرا كه اين زمان ، زمان ظهور آنها نيست . اما به زودى ايشان را در بهشت و جنات عدن و فردوس ، در حضور محمد صلوات اللَّه عليه و آله مىبينى كه در ميان نعمتهاى آن مىگردند ؛ و از خيرات آن ، متنعّم هستند . آيا دوست دارى كلامشان را به گوش تو برسانم ؟ موسى عرض كرد : بلى . اى معبود من ! آنگاه خداى عزّ و جلّ فرمود : در پيشگاه من در كمال ادب بايست ، مانند ايستادن بندهء ذليل در پيشگاه پادشاه جليل . حضرت موسى عليه السلام چنين كرد . در اين حال خداى ما ( عزّ و جلّ ) ندا داد كه : اى امت محمد ! همگى ايشان . . . ، پاسخ گفتند : « لبّيك ، اللهم لبيك ، لبيك لا شريك لك لبيك ، ان الحمد و النعمة لك و الملك ، لا شريك لك لبيك »