« سيد نعمت » اين كلام را در حالى بيان مىكرد كه خود ، به تمامى كتابهايى كه تا آن زمان نوشته بودم و بالغ بر 245 مجلّد مىشد ، آگاهى كامل داشت و از بيشتر آنها استنساخ نموده ، و يا خود وى احاديث آنها را از من شنيده بود و اجازهء نقل كردن آنها را نيز از من گرفته بود . امّا با تمام اين احوال ، احساس ضرورت نگارش همچنين كتابى را در باب فقه ( كتاب من لا يحضره الفقيه ) مىكرد . و اين سخن را به من متذكّر گرديد . من نيز چون او را به خوبى مىشناختم و او را فردى صاحب‌نظر و شايسته مىدانستم ، و همچنين خود نيز احساس ضرورت نوشتن چنين كتابى را مىكردم ، و بعلاوه درخواست وى را در خصوص اين عمل ، مناسب ديدم ؛ پيشنهاد او را پذيرفتم ، و اين كتاب را با حذف سندهاى احاديث نگاشتم . اگر چه ذكر رجال سند حديث فوايد بسيارى دارد ، لكن در اين كتاب بنا را بر اختصار و استفادهء عموم مردم قرار دادم . زيرا در اين كتاب ، نخواستم مانند ديگر كتب خود و يا مانند بعضى از مصنّفين ديگر باشم ، كه تمام احاديثى را كه از مشايخ خود شنيده‌اند ، در كتابهاى خود آورده‌اند ، نقل نمايم . بلكه هدف از نگارش اين كتاب را ، بر اين اساس قرار دادم كه آن دسته از رواياتى را نقل نمايم ، كه به صحّت آنها و صحّت صدور آنها از