اطلاع بپرسيد » . ولى بر ما نيست كه حتما پاسخ بدهيم : اگر خواستيم پاسخ مىدهيم و گر نه سكوت مىنمائيم . توجه : قسمتى از اين حديث با شرحى مختصر طى شمارهء 19 گذشت . ( 88 ) 9 - به ابو الحسن الرضا ( ع ) نامه‌اى نوشتم و از جمله اين دو آيه را مطرح كردم : اول : « اگر نمىدانيد از اهل اطلاع بپرسيد » دوم « در توان مؤمنان نبود كه همگان يكسر بسيج كنند . پس چرا از هر گروه و دسته‌اى يك يا چند تن بسيج نشدند تا در دين خدا فقيه و دانا شوند و بعد از بازگشت به دسته و گروه خود ، آنان را از نافرمانى خدا هشدار دهند باشند كه حذر كنند » . و بعد از طرح اين دو آيه نوشتم : مشاهده مىشود كه پرسش و تحقيق بر ديگران فرض و لازم شده است ، از چه جهت پاسخ سؤالات آنان بر شما واجب نيست ؟ ابو الحسن الرضا ، اين آيه را در پاسخ من نوشت : « اگر مردمان دعوت تو را اجابت نكردند ، بدان كه پيرو هواى نفسند و گمراهتر از هوا پرستان كيست » ؟ شرح - منظور امام ابو الحسن الرضا اين است كه اگر ما بدانيم كه مردمان با حالت اخلاص و تعبد سؤال مىكنند ، پاسخ آنان را مىدهيم .