دو حديث نادر ( 587 ) 1 - جدم رسول خدا ( ص ) نظر توجهش را ميان اصحاب ، بطور مساوى تقسيم مىكرد . به همان اندازه كه به اين يك مىنگريست ، به آن يك نيز مىنگريست . پايش را برابر اصحاب خود دراز نكرد . سنت و مرامش اين بود كه هنگام مصافحه دست طرف مقابل را رها نمىكرد ، تا او خود دست رسول خدا را رها كند ، بعد از آن كه مردم دانستند و آگاه شدند ، دست خود را باز مىكشيدند تا رسول خدا آزاد باشد . ( 588 ) 2 - ابو الحسن الرضا ( ع ) مىگفت : از حاضرين مجلس با نام فاميل نام ببريد و از غائبين مجلس با نام كوچك ياد كنيد .