دست نيافته است . ( 475 ) 20 - جدم رسول خدا ( ص ) گفت : هر كس نام مرا بشنود و از صلوات بر من تغافل نمايد ، خداوندش از راه بهشت منحرف سازد . شرح : خداوند عز و جل در كلام خود مىگويد : « إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ . يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً » . يعنى : « همانا اى مردم بدانيد كه خداوند با فرشتگان او بر رسول خدا صلوات مىفرستند . هان اى مؤمنان ! شما نيز بر او صلوات بفرستيد و با يك سلام به او تهنيت بگوئيد . » چنان كه ملاحظه مىشود ، بعد از آن كه نام پيامبر اكرم و ياد آن بزرگوار به ميان آمده است ، دستور صلوات و سلام ، خطاب به مؤمنان صادر شده است . يعنى اگر كسى بخواهد مانند اللَّه و فرشتگان او رأسا و ابتداء بر محمد و خاندان او صلوات بفرستد ، وظيفهء خود را به نحو احسن انجام داده است ، ولى اين گونه صلوات بر كسى واجب نيست . صلوات واجب موقعى است كه نام و ياد آن بزرگوار به ميان آيد كه در اين صورت گوينده و شنونده مجتمعا بايد بر او و خاندان او صلوات بفرستند . از نظر اين كه دستور صادره فوت نشود ، رسول خدا اين فريضهء قرآنى را در نمازهاى يوميه مقرر كرد به اين معنى كه بعد از شهادتين ( تشهد ) كه نام محمد برده مىشود ، مؤمنين بر آن بزرگوار صلوات مىفرستند و در آخرين نوبت تشهد ، خطاب به آن سرور و خاندان گرانمايه‌اش سلام مىكنند و نماز را پايان مىدهند . از اين رو در خارج از نماز فرستادن صلوات و سلام فرض و لازم نخواهد بود ، بلكه تنها ادب اسلامى است كه از صلوات بر آن سرور غافل نشوند . و اگر كسى عمدا و به علت بىاعتنائى به مقام منيع آن