بلائى در جان و مال آنان نازل شود فال بد مىزنند و از باقى ماندن بر اعتراف و پذيرش رسالت نگران شده به شك و ترديد سابق بازمىگردند و در صدد دشمنى با خدا و رسول خدا بر مىآيند و به انكار رسالت و صحت برنامه‌ها مىپردازند . شرح - دنيا پرستان تصور مىكنند كه اساس زندگى براى زيستن بهتر و كاميابى هر چه بيشتر ريخته شده است و لذا از برنامه‌هاى دينى انتظار دارند كه آنان را در كاميابى و عيش و عشرت رهبرى كند . اينان موقعى كه ايمان مىآورند در انتظار نيكبختى و عافيت و رفاهيت مىنشينند ، و در واقع به صورت عاريه و امتحان برنامه ، ايمان مىآورند و به برنامه‌هاى مذهبى عمل مىكنند ، لذا است كه اگر به خير و عافيت مطلوب دست بيابند ، دلگرم مىشوند كه واقعا خدائى هست و پيامبر از جانب او مبعوث شده است تا سعادت آنان را تأمين كند و اگر دچار محنت و سختى شدند ، نتيجه مىگيرند كه تمام اين مسائل عقيدتى و برنامه‌هاى مذهبى اشتباه است و لذا به كيش و آئين دنياپرستى اوليه بازمىگردند . در حالى كه اساس زندگى براى آزمايش و اختبار است تا بندگان خالص خدا انتخاب شوند و بعد از يك دوره استراحت در بهشت ، با جلوهء ملكوتى به رتق و فتق كائنات بپردازند . برنامه‌هاى مذهبى از اين رو نازل مىشود تا رهبرى و هدايت بشر را به عهده بگيرد و در مسير زندگى به تعليم و تربيت آنان بپردازد تا در آزمايش زندگى موفق شوند . اگر اساس زندگى بر آزمايش و اختبار نبود ، هيچ گونه بدبختى و محنت به مؤمنين رو نمىآورد ، در حالى كه گرفتاريهاى زندگى ويژهء انبياء و اولياء است و از آن پس ويژهء كسانى كه در