نكوهش و سرزنش ( 381 ) 2 - جدّم رسول خدا ( ص ) گفت : هر كس فاحشه بازى ديگران را كه پنهان مانده است ، فاش و بر ملا سازد ، به منزلهء آن است كه خود فاحشه بازى كرده است . و هر كس كه بندهء مؤمنى را به خاطر كار نكوهيده‌اش نكوهش و ملامت كند ، خود به همان كار نكوهيده آلوده خواهد گشت . شرح - فحشاء عبارت از عريان شدن در برابر ديگران است ، چه اين كه مرتكب زنا و لواط بشوند ، يا نشوند . ولى در عرف مردم به زنا و لواط اطلاق مىشود . در قرآن مجيد مىگويد : إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ همانا كسانى كه دوست دارند خبر فحشاء در ميان مؤمنين منتشر گردد ، شكنجهء دردناكى در دنيا و آخرت براى آنان مهيا است . در صورتى كه انسان خودش باعث انتشار اين گونه اخبار نشود ، و تنها دوست داشته باشد كه فاحشه بازان رسوا و مشهور شوند ، عذاب دنيا و آخرت را به جان خود خريده است ، تا چه رسد به اين كه خود باعث انتشار خبر باشد . بديهى است كه پخش كردن خبر فحشاء و يا دوست داشتن انتشار خبر ، هر دو در شمار گناهان كبيره است زيرا در آيهء فوق الذكر تهديد به عذاب آخرت شده‌اند . ( 382 ) 3 - ابو عبد اللَّه صادق ( ع ) گفت : هر كس بندهء مؤمنى را به خاطر