( 320 ) 11 - شنيدم ابو عبد اللَّه صادق ( ع ) مىگفت : چهل روز بر مؤمن نمىگذرد جز اين كه عارضه‌اى رخ دهد تا او را محزون و غمين سازد تا به ياد خدا افتد . ( 321 ) 12 - به ابو جعفر باقر ( ع ) گفتم : مغيرة بن سعيد مىگويد : كسى كه مؤمن باشد به جذام و پيسى و و گرفتار نمىشود . ابو جعفر گفت : همانا كه از داستان آن مرد خدا كه در سورهء يس ستايش شده است ، بىخبر مانده . انگشتان آن مرد خدا ، فلج مادرزاد بود . گويا هم اينك برابر چشمان من است : با همان دست فلج زده آمد و مردم را از خشم خدا بر حذر داشت . فرداى آن روز كه آمد ، ريختند و او را كشتند . ابو جعفر گفت : همانا مؤمن با هر بلائى آزمايش مىشود ، با هر گونه مرگ غم انگيزى دچار مىشود ، اما خودكشى نخواهد كرد . ( 322 ) 14 - ابو عبد اللَّه صادق ( ع ) گفت : در بهشت برين جايگاهى