( 301 ) 13 - ابو جعفر باقر ( ع ) گفت : تقيه و استتار ، در مورد ضرورت لازم است و صاحب تكليف بهتر مىتواند موارد ضرورت را تشخيص دهد . ( 302 ) 16 - ابو جعفر باقر ( ع ) گفت : پيشنهاد تقيه و استتار بخاطر حفظ جان است . اگر ريختن خون قطعى است ، تقيه و استتار هم منتفى است . ( 303 ) 18 - شنيديم كه ابو جعفر باقر ( ع ) مىگفت : هر جا ضرورتى پيش آيد ، به تقيه و استتار عمل مىشود . زيرا كه خداوند آن را حلال و روا دانسته است . شرح - دو آيه در مورد تقيّه نازل شده است : اولين آيه در اوائل هجرت در رابطه با شكنجهء عمّار ياسر نازل شد ، و در سورهء نحل آيهء 106 به ثبت رسيده است . متن آيه اين است : مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ إِيمانِهِ إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمانِ وَ لكِنْ مَنْ شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْراً فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِنَ اللَّهِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ . يعنى : « هر كسى كه سخن كفر بر زبان جارى سازد بعد از آن