بنى هاشم با سرهنگان و پدرم و همهء مردم به تشييع جنازه حاضر شدند . سامرا آن روز مانند روز قيامت شده بود . از غسل و كفن كه فارغ شدند دادستانى در پى ابو عيسى فرزند متوكل عباسى فرستاد تا بيايد و بر جنازهء ابو محمد نماز بخواند . جنازه را در مصلّا نهادند و ابو عيسى نزديك آمد و كفن را از صورت ابو محمد كنار زد و بنى هاشم و سرهنگان و دبيران و قاضيان و شاهدان حكومتى را فرا خواند و گفت : اين جنازهء ابو محمد ابن الرضا است كه در اثر بيمارى طبيعى مرده است . در بيمارى او فراشان خاصه و رجال موثق از جمله فلان و فلان حاضر بودند . از قضاة دادستانى فلان و فلان ، از اطباء فلان و فلان ملازم بالين او بوده‌اند . بعد صورت ابو محمد را پوشاند و بعد از نماز ، اجازه داد تا جنازه را از وسط حياط منزل برداشتند و در همان اطاقى كه پدرش را دفن كرده بودند ، به خاك سپردند . بعد از دفن ابو محمد ، دادستان و ساير مسئولان در جستجوى فرزند او برآمدند ، و به همين جهت از تقسيم ميراث او مانع شدند . بالاخره فرزندى در ميان نبود ، و آبستنى آن كنيز هم منتفى گشت و در نتيجه ميراث ابو محمد ميان مادر و برادرش تقسيم شد . مادر ابو محمد مدعى وصيت شد و