الشيخ الكليني ( مترجم ومحقق : محمدباقر بهبودى )
113
الكافي ( گزيده كافى ) ( فارسى )
طالب در عهد و زمانى لباس درشت و خشن مىپوشيد كه موجب ايراد و اعتراض نبود . اما اينك و در حال حاضر ، پوشيدن آن گونه لباس درشت و خشن موجب شهرت و ريا و قهرا مورد انكار و اعتراض واقع مىگردد . لذا بهترين شيوهء لباس پوشيدن ، استفاده از جامههاى متداول زمان است . جز اينكه هر گاه قائم آل محمد قيام كند به شيوهء على لباس مىپوشد و به راه و رسم او عمل مىكند . شرح - در اين حديث از پارچههاى نرم و لطيف به نام پارچههاى نو ياد شده است . علت آن است كه اعراب حجاز از تهيهء نخهاى ظريف و بافتن پارچههاى لطيف عاجز و ناتوان بودند و در نتيجه پوشاك مسلمانان صدر اسلام از عباهاى پشمينه و كرباسهاى خشن تهيه مىشد . بعد از فتوحات ايران و روم كه تهيهء نخهاى ظريف و بافتن پارچههاى نرم و لطيف متداول شد و همگان به پوشيدن لباسهاى نرم و لطيف رو آوردند ، به خاطر امتياز اين دو دوره ، پارچههاى پشمينه درشت و موئين به نام پارچههاى كهن و پارچههاى نرم و لطيف به نام پارچههاى نو شهرت داشت . على بن ابى طالب به خاطر تاسّى و اقتداى به رسول اللَّه و رعايت زهد و ارزانى قيمت به پوشيدن همان جامههاى كهن ادامه داد و از پوشيدن لباسهاى نرم و لطيف و ظاهرا فاخر امتناع كرد . اما در عهد امام باقر و امام صادق لباس نو كه از لطافت و نرمى كافى برخوردار بود لباس همگان شده بود و تهيهء آن مئونهء كمترى داشت و لباس درشت و خشن در انحصار باديهنشينان بود كه هر خانوادهاى لباس خانوادهء خود را تأمين مىكرد و كمتر به بازار عرضه