باشند . امام ابى الحسن نگاهى به فرزندش حسن افكند كه با گريبان چاك‌زده در سمت راست او ايستاده بود . در آن لحظه ما او را نمىشناختيم . بعد از ساعتى كه گذشت مجددا امام هادى به فرزندش نگريست و گفت : پسر جان . شكر و سپاسى نو به درگاه خداى عز و جل تقديم كن كه در بارهء تو عنايتى تازه و نو ابراز كرد . آن جوان گريست و گفت : سپاس و امتنان ويژهء پروردگار جهانيان است . از خداوند مسألت دارم كه اين نعمت خود را بر ما تمام كند . إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ . ما پرسيديم كه اين جوانك كيست ؟ گفتند : اين جوانك فرزندش حسن است . ما با خود تصور كرديم كه آن جوانك بيست سال بيشتر دارد . و آن روز بود كه ما آن جوان را شناختيم و همان روز دانستيم كه او را نامزد امامت و جانشينى خود ساخت . شرح - ابو جعفر محمد بن على بن محمد بن على الرضا فرزند بزرگتر امام ابى الحسن هادى بود كه در زمان پدر بدرود حيات گفت و در شهر « بلد » نزديكى سامرا به خاك رفت . بر اساس احاديثى كه گذشت و حكايت مىكرد كه امام بعدى ، بايد اولويت تامى نسبت به امام قبلى داشته باشد ، شيعيان تصور مىكردند كه همين ابو جعفر نامزد امامت است ، زيرا هم از نظر سن ، و هم از نظر زهد و پارسائى به پدرش امام هادى اولويت داشت . در