اين از نظر آنست كه نظام عالم طبع را اصيل پنداشته و پرتوى و ظهورى از آن را چگونگى نظام آفرينش عالم قيامت معرفى نمايند در صورتى كه از جمله ضروريات اسلام است كه نظام خلقت عالم قيامت بطور ابداع و اقتراح و از لا شىء خواهد بود و شگفت‌تر از آن موهبتى است نهاده بر تصور و آن نظام مشيت و ارادة قاهره هر فردى از ساكنان جوار رحمت است كه هر يك هر چه را اراده نمايد خواست او ظهورى نازل از مقام قدس ربوبى خواهد بود و هر چه را بخواهد از لا شىء بوجود آورد هم چنان كه رسيده كه طاير و پرنده‌اى را بخواهد نزد او بيدرنگ حضور يابد و چنانچه بخواهد بهيئت پريان شده حضور يابد . تصديق به اين مقام عالى از قدرت و قهر كه صريح آيات قرآنى است و بر حسب كريمه لَهُمْ ما يَشاؤُنَ فِيها وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ فوق تصور عقول و كاملترين موهبتى است كه حق سبحانه از ميهمانان و ساكنان جوار رحمت خود پذيرائى فرموده در صورتى كه بر حسب موازين علمى و فرضيات عقول بشرى زياده بر حدود فهم است و جز از طريق تعبد و اينكه نظام عالم قيامت كه بر اساس ابداع و انشاء از كتم عدم و از لا شىء است هرگز جهتى از آن را نبايد قياس بعالم طبع نمود بلكه مباينت كلى ميان دو نظام امكانى يعنى نازلترين نظام خلقت و كاملترين نظام ابداع و ايجاد كه دائم و ثابت است و موجودات و اشياء آن قائم بذات و پرتوى از فيوضات ربوبى است كه بساكنان جوار رحمت موهبت فرموده و تحت قيمومت آنان نهاده است . بلكه بر حسب صريح آيات كريمه همه نعمتها زياده بر تصور از بساتين و اشجار و غلمان و حور و قصور همه و همه ظهورى از عقايد و تقوى و اعمال صالحة و اخلاق فاضله ساكنان جوار رحمت است كه بطور تجسم همه ظهور نموده و بطور تجدد فيوضات الهى وجودات آنها بوساطت ارواح و ابدان طاهره آنان پيوسته قائم و ثابت خواهند بود بالاخره هر فردى بطور قاطع و دائم بر حدود و سعه وجودى زياده بر تصور خود احاطه و قيمومت خواهد داشت و هرگز اقتضائى مخالف با اراده و خواسته