شرح هشام بن الحكم از امام صادق ( ع ) سؤال مىنمايد از اسماء و از اشتقاق هر يك از آنها از جمله كلمة اللَّه از چه مشتق است امام ( ع ) فرمود اى هشام لفظ اللَّه مشتق از إله است و إله به معناى معبود است لازم دارد كه معبودى باشد . در لفظ جلاله اللَّه اختلاف شده بعضى معتقدند كه كلمه جامد است و اسم علم است و اشاره بذات كبريائى است از نظر اينكه چنانچه مشتق باشد داراى معناى كلى كه قابل شركت و انطباق بر كثير خواهد بود بر اين اساس مفهوم لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ مفاد آن توحيد محض نخواهد بود بالاخره از لفظ اللَّه صفت الوهيت رعايت نشده بلكه مجرد علم و اشاره است . و نيز گفته شده كه كلمة اللَّه مشتق از إله باشد ولى نام و علم شده براى ذات كبريائى كه واجد و مستجمع صفات واجبه است و لفظ جلاله اللَّه نام و اشاره بطور عنوان و علم و موصوف بصفات كماليه واجب مىباشد . بالاخره لفظ براى اشاره و تعين ذات كبريائى است . و إله مصدر به معناى مالوه و معبود به حق و حقيقت است و قول امام ( ع ) و إله مقتضى مألوه است يعنى اين مفهوم مصدرى لازم معناى آن آنست كه در خارج و حقيقت موجودى باشد كه ذات او معبود حقيقى است و دلالت دارد باينكه مفهوم اسم غير از مسمى و حقيقت است .