صفات كمال او نيز حادث و زائد بر وجود آنهاست و بايد از طريقى تحصيل نمايد . نتيجه اينكه وجود ساحت كبريائى امتياز ذاتى دارد از موجودات و مخلوقات چه بر حسب ذات و چه بر حسب صفات هم چنان كه روايت فرمود ( ان اللَّه تعالى خلو عن خلقه ) از نواقص مخلوقات منزه و مبرى است چه از نواقص ذات و يا نقص صفاتى همچنين موجود مخلوق قاصرتر است از اينكه در جهتى از جهات شركت داشته باشد يا ذات و يا صفات كامله كبريائى . زيرا هم چنان كه وجود موجودات امكانى عاريتى و ظلى است همچنين صفات آنها نيز زائد و عاريتى خواهد بود هيچ يك از صفات مخلوقات ذاتى و اصيل نخواهد بود در نتيجه موجود حقيقى ساحت كبريائى بنفس ذات كبريائى امتياز از موجود و مخلوق دارد و ذات بسيط او عين صفات كبريائى او است و موجودات امكانى مخلوق و وجود آنها عاريتى و ظلى است مانند شعاع از خورشيد جهان آراء . قوله ( ع ) : و كلما وقع عليه اسم شىء فهو مخلوق ما خلا اللَّه تعالى : هر آنچه نام شىء و يا عناوين اعتبارى ديگرى بر آن صادق شود مانند موجود جز ساحت كبريائى همه مخلوق وجود آنها عاريتى و ظلى خواهد بود زيرا موجودات همه توأم با ماهيت خواهد بود زيرا وجود محدود و ناقص از خود وجود ندارد زيرا توأم با عدم و نقص است بايد از موجود حقيقى واجب بهرمند گردد و از آن مقام كبريائى وجود افاضه شود . بالاخره وجود موجودات امكانى همه عاريتى و ظلى است و محتاج بفيض وجود است زيرا ماهيت حد و معرف وجود است و هرگز بهرئى از وجود و هستى ندارد و اما موجودات امكانى وجود آنها عاريتى است و محتاج بافاضه وجود است وجود ساحت كبريائى موجود حقيقى و قاهر بر همه موجودات امكانى خواهد بود .