قوله عليه السلام : و علا عن اتخاذ الابناء و تطهر و تقدس عن ملامسة النساء و عز و جل عن مجاورة الشركاء : بيان قدس ساحت كبريائى از عالم طبع و تبرى ساحت او از جسمانيت است زيرا حاجت به فرزند و همسر از نظر جنبه حيوانيت و نياز بزندگى خانوادگى و اجتماعى است و استيناس در زندگى و رفع وحشت از تنهائى و غربت و كمك در تهيه وسايل زندگى است . و ذات كبريائى اصل و اساس هر خير و فيض و سرور و ابتهاج است و او انس هر وحشت زده و مستوحش است و او نور محض و تذكر و ياد كبريائى او سبب انس و رفع حزن خواهد بود . قوله عليه السلام : فليس له فيما خلق ضد و لا له فيما ملك ند و لم يشركه في ملكه احد : مخلوق و آفريده آفريدگار هرگز ضد و مانند او نخواهد بود زيرا مخلوق اثر فعل است و فعل ملائم با فاعل و خالق خواهد بود و هرگز موجودى با مقام كبريائى او و ملك و فرمانروائى او شركت نتوان نمود زيرا وجود آن عاريتى و فقر محض بساحت آفريدگار خواهد بود . وجود مقول بتشكيك است همچنين معانى كه از جمله صفات وجود و موجود است آن نيز قابل تشكيك خواهند بود از جمله وجود جسمانى مادى است و ديگر وجود صورى خيالى و نيز وجود عقلانى است كه فساد و بطلان در آن مفهوم ندارد همچنين وجود بسيط نهايت بساطت موجودات و نظام امكانى است كه مورد احاطه علمى كبريائى است به همين قياس وحدت علم و قدرت و حيات و سمع و بصر و قوه و قهر و جبروت و رحمت و رأفت و غنى و نور و صفات فعل ساحت كبريائى وحدت فعل و وجود همه آنها در ساحت كبريائى اجل و اعلى و اشرف خواهند بود و در آنها