عليه و آله و سلّم - فرمود كه : جمعه سيّد ايام است . مضاعف مىكرداند حق تعالى در او حسنات را و محو مىكرداند سيّئات او و بلند مىكرداند درجات را و اجابت مىكند دعوات را و مىبرد به بركت او از دلها ، غمها و اندوه‌هاى سترك و قضا مىكرداند در او حوايج بزرك و اين روز ، زياده شدن آزادان و رهانيدكان خداست از آتش دوزخ . رعايت نكرد اين روز را هيچ كس از مردمان و نشناخت حق و حرمت آن را مكر آنكه ثابت و لازم شد بر حق تعالى كه بكرداند او را از آزادان و رهانيدكان از آتش . پس اكر بميرد در اين روز يا در اين شب شهيد بميرد و ايمن مبعوث شود . و سبك نشمرد هيچ كس حرمت اين روز را و ضايع نكردانيد حق آن را مكر آنكه ثابت و لازم شد بر خداى غزّوجلّ كه او را بسوزد در آتش جهنم مكر آنكه توبه كند . 42 و به اسناد صحيح از حضرت امام جعفر صادق - عليه السلام - منقول است كه ساعتى كه در او دعا مستجاب مىشود ، روز جمعه از وقت فارغ شدن امام است از خطبه تا آنكه صفوف آراسته شود و ساعت ديكر از آخر روز است تا غروب آفتاب . 43 و به روايتى ديكر صحيح آمده كه وقت زوال است . 44 و در كتاب من لا يحضره الفقيه از حضرت امام محمّد باقر - عليه السّلام - روايت كرده كه فرمود : به درستى كه خداى عزّوجلّ ندا مىكند هر شب جمعه از بالاى عرش از اوّل شب تا آخر : آيا نيست بندهء مؤمنى كه بخواند مرا از براى آخرت و دنياى خود پيش از طلوع صبح تا او را [ اجابت كنم ؟ ] آيا نيست بنده مؤمنى كه بازكشت كند به سوى من از كناهان خود پيش از طلوع صبح تا توبه او را بپذيرم ؟ آيا نيست بندهء مؤمنى كه تنك كرده باشم بر او روزى را ، بطلبد از من زياده كردن روزى پيش از طلوع صبح تا زياده كنم روزى او را و فراخ كردانم بر او ؟ آيا نيست بنده مؤمنى بيمار كه بطلبد از من كه شفا دهم او را پيش از طلوع صبح تا عافيت ببخشم او را ؟ آيا نيست بنده مؤمنى محبوس مغموم كه بطلبد از من كه برهانم او را از حبس تا خالى كنم راه او را ؟ آيا نيست بنده مؤمنى مظلوم كه [ قبل از طلوع صبح ] بطلبد از من كه داد او از ظالم بخواهم تا يارى كنم او را و داد او بخواهم ؟ فرمود : هميشه ندا مىكند به اين نهج تا صبح طلوع كند . 45 و در حديثى ديكر از حضرت امام رضا - عليه السّلام - روايت كرده كه : خداى عزّوجلّ فرشته‌اى را مىفرستد به آسمان دنيا هر شب در ثلث آخر شب و در شب