نشست و كوش داشت و شنيد و سخن لغو نكفت او راست يك نصيب از اجر و هر كه نزديك شد به امام و كوش نداشت و سخن لغو كفت بر او است دو نصيب از وزر و هر كه به رفيق خود كفت : سخن مكو او سخن كفته است و هر كه سخن كفت نماز جمعه او را ثوابى نيست ، يعنى در اثناى خطبه . بعد از آن فرمود : همچنين شنيده‌ام از پيغمبر شما كه مىكفت . 34 و به روايتى ديكر از حضرت پيغمبر - صلى اللَّه عليه و آله - منقول است كه : هر كه بشويد - يعنى جامه و بدن را - و غسل جمعه كند و زود بكند و زود به مسجد برود و به نزديك امام بنشيند و كوش بدارد به خطبه و سخن نكويد در اثناى آن او راست به هر كامى كه برداشته مثل اجر عبادت يك ساله كه روزها روزه داشته باشد و شبها به عبادت برخاسته باشد . 35 و در كتاب دعائم آورده كه حضرت اميرالمؤمنين - عليه السّلام - پاى برهنه به نماز جمعه مىرفت [ براى بزركداشت آن ] و نعلين را به دست [ چپ ] مىكرفت و مىفرمود : اين موطن خداست . 36 و در كتاب مذكور از حضرت پيغمبر - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - روايت كرده كه فرمود : در شدّت كرما به نماز جمعه رفتن ، حج فقراى امّت من است . 37 و در تهذيب از حضرت امام صادق - عليه السّلام - از پدرش از جدّش روايت كرده كه : اعرابى به خدمت حضرت پيغمبر - صلى اللَّه عليه و آله و سلّم - آمد كه او را قُليب مىكفتند . پس كفت : يا رسول اللَّه ، به درستى كه من چند نوبت مهياى حج شدم و ميسّرم نشد . آن حضرت فرمود : اى قليب ! ملازم شو نماز جمعه را كه آن حج مساكين است . 38 و در كتاب امالى از حضرت امام محمّد باقر - عليه السّلام - روايت كرده كه هر مسافرى كه نماز جمعه بكذارد از روى رغبت و محبّت ، به آن ببخشد حق تعالى او