مشهور فقها قائل به نجاست خمر مىباشند ، ولى فيض آن را پاك مىداند . به نظر وى گرچه قرآن در مورد خمر تعبير « رجسٌ » « 1 » به كار برده است ، ولى در اين آيه مراد از رجس ، نجاست فقهى نيست ، از اين رو مرحوم صدوق آن را پاك دانسته است و نماز خواندن در لباسى كه خمر بر آن ريخته شده است صحيح مىداند . صدوق در اين زمينه چنين استدلال كرده كه خداوند نوشيدن شراب را حرام كرده است ، ولى نماز خواندن را در لباسى كه خمر بر آن ريخته شده ، تحريم نكرده است . « 2 » ط - طهارت اهل كتاب . فيض فتوى به طهارت اهل كتاب ( يهودى ، مسيحى و زردتشتى ) مىدهد . مستند وى دو روايت است كه در يكى هم‌غذا شدن مسلمان با آنها در صورتى كه غذا از مسلمان باشد ، مجاز شمرده است . در روايت دوّم نيز آب خوردن از كوزه‌اى كه اهل كتاب از آن آب نوشيده‌اند تجويز گشته است . البته امام كاظم عليه السلام از هم‌غذا شدن با زردشتى نهى كرده است كه به نظر فيض ناظر به خبث باطنى آنهاست ، نه نجاست به معناى متعارف فقهى . « 3 » برخى ديگر از فتاواى فيض عبارت‌اند از : ى - خواندن يك سورهء كامل بعد از حمد در نمازهاى يوميه واجب نيست ، « 4 » بلكه

--> ( 1 ) « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ ؛ مؤمنين ، شراب و قمار و بت‌ها وتيرهاى قرعه ( نوعى قمار بوده است ) پليدند . » المائدة / 90 . ( 2 ) . الوافى ، ج 6 ، ص 222 . صدوق فرموده است : « لابأس بالصلوة فى ثوب اصابته خمر لانّ اللّه حرّم شربها و لم يحرّم الصلاة فى ثوب اصابته . » ( من لا يحضره الفقيه ، ج 4 ، ص 41 ، باب حدّ شرب الخمر ، ط اسلاميه . ) ( 3 ) . الوافى ، ج 6 ، ص 211 . ( 4 ) . همان ، ج 8 ، ص 676 و 677 ؛ مفاتيح الشرائع ، ج 1 ، ص 131 .