از احاديث را به كمك آيات قرآن شرح مىدهد . از طرف ديگر در هنگام تفسير آيات ، گاهى خود به شرح آنها پرداخته و گاهى شرح آنها را به آيات ديگر و يا روايات واگذار كرده است . به عبارت ديگر فيض بين تفسير عقلى و نقلى و تفسير قرآن به قرآن جمع كرده است . بنابراين يكى از بخش‌هاى مهمّ « وافى » مباحث قرآنى و تفسيرى آن مىباشد . در فصل اوّل آورديم كه فيض يكى از مفسّران شيعى است و نوشتن دو كتاب « الصافى » و « الاصفى » نشان دهندهء تخصّص اين عالم بزرگ در قرآن‌شناسى و تفسير قرآن است . علاوه بر اين فيض در « وافى » در هنگام ورود به هر يك از فصل‌ها يا باب‌هاى كتاب ، آيات قرآنى مناسب با آن را مىآورد و در مواردى كه احتياج به تفسير دارد ، به صرف نقل آيه‌ها اكتفا نكرده است ، بلكه به تفسير آنها مىپردازد . « 1 » فيض ، هم از روايات در تفسير قرآن استفاده مىكند و هم از قرآن و تفسير در شرح روايات بهره برده است ، تا آنجا كه گاهى از قرآن اقتباس كرده و آياتى از آن را به عنوان شرح روايت آورده است . در اينجا چند نمونه را به صورت مشروح مىآوريم و نسبت به بقيّه به صرف دادن آدرس اكتفا خواهيم كرد .

--> ( 1 ) . نمونه‌ها : ج 1 ، ص 47 - 49 و 307 و 443 و 493 ؛ ج 2 ، ص 20 و 255 ؛ ج 4 ، ص 19 و 23 و 75 و 261 ؛ ج 5 ، ص 489 و 725 و 907 و 997 و 998 ؛ ج 6 ، ص 244 ؛ ج 8 ، ص 1079 ؛ ج 9 ، ص 1691 ؛ ج 10 ، ص 31 و 32 . در اوّل فصل‌ها و باب‌ها آيات فراوانى از قرآن را جمع آورى كرده است ؛ مثلًا در ابواب « ما يجب على المؤمن من الحقوق فى المعاشرات » يازده آيهء قرآن را مطرح و تفسير مىكند . ( الوافى ، ج 5 ، ص 489 - 492 ، ) در ابواب « ما يجب على المؤمن اجتنابه فى المعاشرات » سيزده آيهء قرآن را آورده و به تفسير آنها پرداخته است . ( الوافى ، ج 5 ، ص 907 - 909 . )