علي محمد ميرجليلى

197

وافي ( مبانى و روشهاى فقه الحديثى در آن ) ( فارسى )

مربوط به خواندن نمازهاى مستحبى ديگر غير از « رواتب » مىدانند و در مقام استدلال گفته‌اند : چون اكثر رواتب در وقت نمازهاى واجب برگزار مىشود ، نمىتوان اين روايت را حمل بر رواتب يوميه كرد . فيض رحمه الله اين استدلال را با توجه به مورد صدور روايات مردود مىداند و مىفرمايد : اكثر روايات نهى ، در مورد رواتب يوميه وارد شده است ، حال چگونه مىتوان آنها را ( كه مورد صدور هستند ) از اين روايات خارج ساخت ؟ ! پس يقيناً اين روايات ، نوافل يوميه را در بردارد . اصحاب در اين مسأله به اشتباه افتاده‌اند . مراد اين روايات حرمت خواندن نافله در وقت فضيلت نمازهاى واجب روزانه نيست ، بلكه كراهت آن است ، پس خواندن رواتب در وقتِ فضيلتِ نمازهاى واجبِ روزانه ، مكروه است . « 1 » د - يكى از كافران از هشام [ از اصحاب امام صادق عليه السلام ] پرسيد : آيا خداى تو مىتواند دنيا را در يك تخم‌مرغ داخل كند به طورى كه نه دنيا كوچك شود و نه تخم مرغ بزرگ گردد ؟ هشام سؤال او را به عرض امام صادق عليه السلام رسانيد . حضرت فرمود : خداوند جهان را در كوچك‌ترين حسّ انسانى كه چشم اوست داخل كرده است لذا مىتوانى جهانى را ببينى . « 2 » ( يعنى خداوند جهان را در كوچك‌تر از تخم مرغ هم كه چشم انسان است ،

--> ( 1 ) . الوافى ، ج 7 ، ص 365 و 366 . در مورد شناخت وقت فضيلت نمازهاى واجب و وقت نوافل يوميه ، به كتب فقهى مراجعه شود . به عنوان مثال : وقت نافلهء ظهر از اذان ظهر تا هنگامى است كه سايهء شاخص به 7 2 طول آن برسد . از آن به بعد وقت فضيلت نماز ظهر است . ( 2 ) . همان ، ج 1 ، ص 319 و 320 .