ج - در مقبولهء عمربن حنظله ، امام صادق عليه السلام در مقام بيان مرجحات مىفرمايند : يُنْظَرُ الى ما كانَ مِنْ رِوايَتِهِمْ عَنّا فى ذلِكَ الَّذى حَكَما بِهِ الْمُجْمَعُ عَلَيْهِ مِنْ اصْحابِكَ فَيُؤْخَذُ بِهِ مِنْ حُكْمِنا وَ يُتْرَكُ الشَّاذُّ الَّذى لَيْسَ بِمَشْهُورٍ عِنْدَ اصْحابِكَ فَانَّ الْمُجْمَعَ عَلَيْهِ لارَيْبَ فيه . امام عليه السلام در اين روايت « اجماع » را يكى از مرجحات شمرده است . مرحوم فيض مىفرمايد : مراد اجماع اصطلاحى ( اتفاق علما بر يك فتوى ) نيست ؛ زيرا سخن امام عليه السلام دربارهء دو حديث متعارض است ، نه دو فتواى مخالف با هم . مراد شهرت روايى است . شاهد بر اين تفسير جملهء ديگر روايت است كه امام عليه السلام فرمود : « وَ يُتْرَكُ الشَّاذُّ الَّذى لَيْسَ بِمَشْهُورٍ . » « 1 » زيرا همواره روايت شاذّ ، در مقابل روايت مشهور قرار مىگيرد . « 2 » د - امام صادق عليه السلام مىفرمايد : انَّكُمْ لاتَكُونُونَ صالِحينَ حَتّى تَعْرِفُوا وَ لاتَعْرِفُونَ حَتّى تُصَدّقُوا وَ لاتُصَدِّقُونَ حَتّى تُسَلِّمُوا ابْواباً ارْبَعَةً ؛ بدون شناخت ، افراد صالحى نخواهيد بود و بدون تصديق و پذيرش ، شناخت پيدا نمىكنيد و بدون تسليم نسبت به چهار مطلب ( ابواب اربعه ) ، تصديق نداريد . « 3 » حال مراد از ابواب اربعه كه ركن شناخت و صالح شدن است چيست ؟ مرحوم

--> ( 1 ) . الوافى ، ج 1 ، ص 291 . ( 2 ) . شاذّ حديثى است كه در مقابل و معارض حديث مشهور واقع شود . ( دراية الحديث ، ص 61 . ) ( 3 ) . الوافى ، ج 2 ، ص 83 و 84 .