علي محمد ميرجليلى
166
وافي ( مبانى و روشهاى فقه الحديثى در آن ) ( فارسى )
قرار داده است . قبلًا در بحث شيوهء نقل سند در « وافى » موارد تصحيح سند در « وافى » را آورديم . نكتهء مهم در كار فيض آن است كه صرفاً به نقل نسخههاى مختلف اكتفا ننموده است ، بلكه در مواردى كه برخى از نسخهها صحيح و برخى اشتباه است ، يا به نقل صحيح اكتفا نموده و اصلًا از نسخهء اشتباه نامى نبرده است و يا پس از نقل هر دو نسخه ، عبارت صحيح را برمىگزيند . درجلد دوّم ، روايتى را از امام باقر عليه السلام نقل مىكند ، سپس مىگويد : و فى الفاظ الحديث تصحيفات و تحريفات و الاقرب باساليب الكلام ماذكرناه ؛ در نقل الفاظ حديث اشتباهاتى رخ داده است . آنچه موافق با اسلوب سخن است ، همانى است كه ما نقل كرديم . « 1 » » خدمت ديگر فيض به روايات ، تكميل متنهايى است كه به صورت ناقص در كتب اربعه ذكر شدهاند . در اين بخش ، گاهى از كتب اربعه و گاهى از غير كتب اربعه « 2 » كمك مىجويد .
--> ( 1 ) . همان ، ج 2 ، ص 473 . اين روايت و نسخههاى مختلف آن در الكافى ، ج 8 ، ص 263 ، ش 279 آمده است . ( 2 ) . همان ، ج 1 ، ص 86 - 94 حديث مفصلى از امام كاظم 7 نقل مىكند . بعد مىگويد : لهذا الحديث ذيل فى غير « الكافى » نذكره فى كتاب الروضة . مرادش از غير « الكافى » « تحف العقول » است . نمونههاى ديگر : ج 1 ، ص 249 و 257 - 258 و 319 و 460 و 519 و 520 و 536 ؛ ج 2 ، ص 292 و 301 و 306 ؛ ج 3 ، ص 773 ؛ ج 4 ، ص 365 و 366 .