مىكند ، « 1 » ولى همواره از « كافى » در انتخاب عناوين پيروى نكرده است ، بلكه در برخى از موارد عناوين بهترى را براى باب برمىگزيند . در شيوهء چينش روايات در يك باب هم ، در بيشتر موارد به كلينى اقتدا كرده است ، لكن در برخى موارد هم احساس مىكند كه فلان روايت مثلًا بهتر بود در باب ديگرى بيايد و لذا در غير بابى كه در « كافى » مطرح شده ، مىآورد . از اينجاست كه مىبينيم بسيارى از روايات كه در « كافى » در كتاب « الروضه » « 2 » آورده است ، مرحوم فيض آنها را در باب‌هاى مختلف « وافى » وارد كرده است . به چند نمونه بنگريد : 1 - در « كافى » در كتاب الايمان و الكفر بابى مطرح است با اين عنوان : « باب ان الايمان لايضرّ معه سيئة و الكفر لاينفع معه حسنة » . « 3 » ظاهر اين عنوان مىرساند كه اگر انسان ايمان داشته باشد ، هر گونه گناهى انجام دهد مانعى ندارد . درحالىكه مسلماً چنين برداشتى مراد كلينى نبوده است و لذا خود در همين باب روايتى از امام صادق آورده است كه تصريح دارد : مؤمن مجاز به انجام گناه نيست . « 4 » به همين جهت مرحوم فيض عنوان را اين گونه عوض مىكند : « باب ان المؤمن هو الانسان و انه ناج على ماكان » . « 5 » 2 - در « كافى » بابى است باعنوان « باب الذنوب » ، « 6 » ولى رواياتى كه در اين باب آمده ، آثار و عواقب گناهان را بيان مىكند . مرحوم فيض عنوان را عوض مىكند : « باب

--> ( 1 ) . « و حافظت على عنوانات ابواب الكافى و ترتيباته ما امكن » الوافى ، ج 1 ، ص 40 . ( 2 ) . « روضه » به معناى باغى است كه داراى درختان متفاوت و گل‌هاى گوناگون است . مرحوم كلينى روايات‌پراكنده را در يك كتاب جمع آورى كرده و نام آن را « كتاب الروضة » گذاشته است . ( 3 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 463 . ( 4 ) . همان ، ص 465 ، ح 5 . ( 5 ) . الوافى ، ج 5 ، ص 823 . ( 6 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 268 .