را كافى بود . امّا افسوس كه قَساوت سختى دل‌ها ، صفات رذيله و خلقيات ناپسند شيطانى كه در دل و جان بعضى انسان‌ها جايگزين شده است مانع و حاجبى است تا انوار قرآنى بر دل‌هاى آنان راه يابد و افرادى اين چنين با هزار چراغ در دل تاريكىها دست و پا مىزنند و با هزار دل و ديده دل‌مرده ، كور ، كر ، گنگ و لال هستند و هيچ راه هدايتى را در چشم و گوش و دل خود نگشوده‌اند . « أُولئِك كَالأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ » . خوشبختانه اين گونه افراد در اقلّيت هستند و غالب انسان‌ها ، به ويژه آنان كه از فطرت پاك و صفاى نفس بهره‌مندند ، پذيراى نصايح و ارشادات علماى اخلاقند . اينان زنده‌دلانىاند كه با كوچك‌ترين اشاره پذيراى ارزش‌هاى اخلاقى هستند و پيگير كوشش‌هاى علماى اخلاق . زحمات و تأليفات و نوشته‌هاى علماى اخلاق را ارج مىنهند ، به ويژه عالمانى كه خود متخلّق به اخلاق الهى بوده و گفته‌هاى منابع عصمت و نبوّت و ولايت را بر ديده قبول نهاده و در دل و جان خود از قوّه به فعل رسانده‌اند . و از همين‌جا قيمت ارزنده كتاب‌هاى اخلاقى را در مىيابيم كه چه بسا جوانمردانى آزاده و والامنش پذيرا شده ، به چنان معنويّتى رسند كه با هيچ چيزِ دنيا قابل قياس نباشد ؛ به ويژه آن‌جا كه خودِ نويسنده اخلاقى بزرگ و آب شده بوته‌هاى مجاهدت‌ها و پرورش يافتهء اخلاقيات اهل بيت عصمت و طهارت بوده باشد . مانند مؤلّف اين كتاب شريف كه تمام همّ و غمّش خدمت به نيازمندان به تزكيه و تهذيب و عاشقان معارف اهل بيت عصمت و طهارت بود . تمام توجّهش به اخلاق عملى و به فعليّت رساندن مراتب اخلاق فاضله در جان و تن انسان‌ها بود . كتاب شريف معراج السّعاده را كه به قول آن جناب : « منظور نظر انام و مقبول بين الخاصّ و العام . . . از قلم دُرر بار عالم عامل و عارف و اصل و حكيم كامل و فقيه فاضل جناب حاج ملا احمد نراقى قدس سره است مختصر مىكند و در توضيح هدف