در همان زمانى كه مقدسات اسلام مورد هجمهء دشمنانِ قسم خوردهء اسلام قرار گرفته بود ، آيت اللَّه العظمى حاج شيخ عبدالكريم حائرى ، كانون انديشه شيعه را ، با تأسيس حوزهء علميه قم ، بنيان نهاد و براى پربار نمودن بنيهء فكرى طلّاب حوزهء علميه ، علما و بزرگان دينى را به آنجا دعوت كرد . يكى از كسانى كه به وجود او بيش از همه نياز داشت و به عنوان بازوى توانمند او محسوب مىشد حاج شيخ عباس قمى بود . وقتى از وى دعوت شد ، مرحوم محدّث با تمام عشق و علاقه به جوار ملكوتى امام رضا عليه السلام به دعوت آن بزرگوار لبّيك گفته و در خلال اقامت در مشهد به عنوان همكار و همفكر مرحوم حائرى را همراهى كرد . سفرهاى محدث قمى در آن دوران به قم ، بسيارى از طلّاب را از شهرهاى ديگر مخصوصاً شهرهاى مقدس مشهد و نجف به سوى قم روانه كرد « 1 » . شيخ آقا بزرگ تهرانى مىفرمايد : هنگامى كه حاج شيخ عبدالكريم حائرى مؤسس حوزه علميه وارد قم شد و علماى قم از حاج شيخ عبدالكريم درخواست كردند در آن شهر اقامت كند و سرو سامانى به حوزهء علميه و آن مركز دينى بدهد ، حاج شيخ عباس يكى از معاونان و ياوران او بود . با اينكه آن موقع در مشهد زندگى مىكرد سهم زيادى در اين كار داشت و يكى از بزرگترين مروجين حاج شيخ عبدالكريم به شمار مىرفت و با دست و زبان او را تأييد مىكرد . « 2 » در نگاه دانشمندان 1 . علّامه امينى ( متوفاى 1390 ق . ) در كتاب گرانقدر الغدير در مورد كتاب فيض القدير مىنويسد : « . . . مؤلّف از نوابغ و بزرگان علم حديث است و در فن تأليف در عصر حاضر ، مقام ارجمندى را احراز نموده و خدمات او در اين راه بر احدى

--> ( 1 ) . حديث اخلاص ، ص 58 . ( 2 ) . نقباء البشر ، جزء اول ، قسم سوم ، ص 998 .