جناب بسى تأسف مىخورم و سزاوار است كه بگويم بعد از استادم زندگىام مانند ماهى در خشكى بود و گذرانِ روزگارم مانند برف در مقابل حرارت . . . . « 1 » وى بعد از شش سال تحصيل مداوم ، در محضر اساتيد بزرگوار حوزهء علميه نجف و استفاده‌هاى فراوان از ارباب علم و معرفت در سال 1322 ق با كوله بارى از اندوخته‌هاى علمى و معنوى به زادگاهش مراجعت كرد . اين جوان پرتلاش قمى ، در نتيجهء زحمات طاقت‌فرساى خويش ، كه اينك به عنوان دانشمندى فرزانه در عصر علم و تحقيق و نويسنده‌اى زبردست در سنگر تأليف و تصنيف و عارفى پرهيزگار در ميدان عمل و ستايشگرى عاشق در محراب عبادت و سخنورى توانا در منبر وعظ و خطابه محسوب مىشد ، فعاليت‌هاى خويش را در سنگر تأليف و تبليغ و در دفاع از حريم اهل بيت عليهم السلام و نشر معارف نورانى اسلام آغاز كرد . هجرت به مشهد هم‌زمان با هجرت مرحوم آيت اللَّه حاج آقا حسين قمى از عتبات عاليات به مشهد مقدس ، ايشان هم از قم عازم مشهد رضوى عليه السلام شد و در آنجا به پيشنهاد آية اللَّه قمى با دختر برادر ايشان ، ازدواج كرد و چهار فرزند او ثمرهء همين ازدواج است . محدث قمى در مشهد براى سومين بار توفيق سفر به خانهء خدا را پيدا كرد و اين سفر او كه با كشتى انجام گرفت شش ماه طول كشيد . بعد از بازگشت از سفر حج حاج شيخ عباس معروفيت عمومى پيدا كرد تا آنجا كه در مجلس سخنرانى او جمعيت انبوهى از شيفتگان اهل بيت عليهم السلام براى شنيدن كلمات گهربار و درك فيوضات معنوى از سخنان وى ، عاشقانه گرد چراغ معرفت او حلقه مىزدند .

--> ( 1 ) . و يحقّ لى ان اقولَ وَلَقَدْ عِشْتُ بَعْدَ الشيخ عيشَةَ الحُوتِ فى البرّ و بقيت فى الدّهر وَلكِنْ بقاء الثلج فى الحرّ . . . ( فوائد الرضويه ، ص 150 ) .