( م 1320 ق ) بود . او هرگز از تحصيل و مطالعه و كسب علم و تأليف باز نايستاد و نماينده تلاش خستگىناپذير و كوشش‌دامنه دار عالمان موفق و پركار بود . دو سال بعد يعنى به سال 1318 ق به زيارت خانه خدا مشرف شده و پس از زيارت خانه خدا به قم آمد و پس از توقف كوتاهى مجدداً به نجف اشرف بازگشت و تا پايان حيات مرحوم نورى رحمه الله ملازم محضر پر فيض اين محدث عالىمقام بود و در استنساخ كتاب گرانقدر مستدرك الوسائل ايشان را يارى مىنمود . مراجعت به قم پس از درگذشت مرحوم محدث نورى ، محدث قمى بيش از دو سال در نجف نمانده و به علت عارضه تنگى نفس ناچار نجف اشرف را به قصد موطن اصلى خود ترك گفته و در سال 1322 ق به قم بازگشت . بعد از بازگشت ، در طول مدت اقامت خود با شوق و علاقه و فعاليت فراوان به كار تأليف و ترجمه و ارشاد مردم مشغول بود ، تا در سال 1329 براى دومين بار موفق به زيارت خانه خدا گشته و پس از انجام مناسك حج به قم بازگشت و كار قبلى خود را دنبال كرد . سكونت در مشهد مقدس در سال 1331 ق آن مرحوم به قصد سكونت در مشهد ، شهر قم را ترك گفت و در ارض اقدس رضوى رحل اقامت افكنده و به تدوين و تأليف و تدريس اخلاق و ارشاد مردم پرداخت . آن بزرگمرد ديار قم در سال 1341 ق بر حسب خواهش طلّاب و محصلين حوزه علميه مشهد شب‌هاى پنج شنبه و جمعه در مدرسهء ميرزا جعفر ، درس اخلاق مىگفتند كه قريب هزار نفر در درس انسان‌ساز ايشان ( از حوزه علميه مشهد و